Een kijkje in de keuken week 28 2026

Tijd voor een nieuw kijkje in de keuken. Er was vorige week weer genoeg te beleven. Van een feestelijke diploma-uitreiking en een taart die besloot zijn eigen plan te trekken tot urenlang schilderen, zwemmen, een paar heerlijke recepten én natuurlijk de nodige was. Kijk gezellig mee!

Onze week begon zoals altijd op dinsdag. Ik kreeg die dag lekkere foodpost van Grand’Italia: gnocchi mozzarella e pomodoro en gnocchi formaggi. Dat kwam bijzonder goed uit, want ik had voor die avond nog precies nul plannen.

Ik haalde er broccoli en paprika bij, gooide alles op een bakblik en deed er ook nog wat halloumi tussen. Een makkelijke traybake dus, vegetarisch en echt hartstikke lekker. Soms lijkt het alsof ik heel georganiseerd een maaltijd bedenk, maar meestal valt er gewoon op het juiste moment een doos eten door de brievenbus. 😁

Na het eten wandelden we nog een rondje over de dijk. Heerlijk vind ik dat, ’s avonds nog even naar buiten.

Woensdag maakte ik babi ketjap. Dit recept dat al heel lang op Keukenliefde staat, maar ik wilde nieuwe foto’s maken en het recept meteen iets aanpassen. Ik maakte het deze keer met schouderkarbonade en procureur. Het vlees liet ik lekker lang sudderen en het werd echt supermals. Dit is zo’n recept dat je absoluut een keer wilt maken. Je kunt het ook prima een dag van tevoren bereiden en eerlijk gezegd wordt het daar alleen maar lekkerder van.

Ik maakte er pandanrijst en sajoer boontjes bij. Echt verrukkelijk. Hier maak ik iedereen thuis blij mee en dat is niet bij ieder gerecht vanzelfsprekend.

Ondertussen had Nacho besloten dat de bank toch echt de beste plek was voor een middagdutje. Hij mag officieel niet op de bank, maar daar denkt hij zelf anders over. En als hij er zo bij ligt, krijg ik hem ook niet weggestuurd.

Consequent zijn is alles, dat weet ik. Nacho weet inmiddels ook dat het niet mijn sterkste kant is.

Donderdag had Ella haar diploma-uitreiking en daarom vond ik het leuk om iets lekkers in huis te hebben. Ik maakte mijn aardbeienkwarktaart met lange vingers. Hier zie je de lange vingers nog keurig op de bodem liggen.

En hier drijven ze ALLEMAAL boven.

Ik krijg regelmatig van lezers de vraag hoe het kan dat hun lange vingers naar boven drijven. Ik begreep daar werkelijk niets van, want het was mij nog nooit overkomen. Nou, inmiddels begrijp ik het uitstekend.

Gelukkig weet ik precies wat er mis is gegaan. Ik ga dat dus meteen als tip aan het recept toevoegen, zodat jullie het kunnen voorkomen. Voor mijn eigen taart was het inmiddels te laat, maar geen nood: gewoon omdraaien. Ik ben dan wel blond maar niet voor één gat te vangen. Ha!

Die avond was dus de diploma-uitreiking van Ella-Marie. Omdat we op tijd weg moesten, aten we van tevoren makkelijk een frietje. Ella en ik maakten nog even samen een leuke foto en daarna gingen we naar school.

Zo’n diploma-uitreiking is toch weer een mijlpaal. Het was een mooi moment en leuk om de hele klas zo bij elkaar te zien. De school had er echt iets leuks van gemaakt. En nu is het dan ook echt klaar. Diploma binnen, middelbare school afgerond en weer door naar het volgende hoofdstuk.

Er was afgelopen week ook een dag waarop ik werkelijk niet wist wat ik moest koken en daar eerlijk gezegd ook bijzonder weinig zin in had.

Ik liep door de supermarkt, maar mijn innerlijke foodblogger had blijkbaar vrij genomen.

Ella wilde graag sushi, dus die nam ik voor haar mee. Voor Johan en mij nam ik diepvriespizza mee. Soms moet je het leven niet ingewikkelder maken dan het is.

Ik haalde ook nog wat kaas bij kaas- en zuivelboerderij JoLo. Je kunt daar zelf pakken wat je wil en daarna afrekenen met de QR-code. Ik vind dat ideaal. Je krijgt de vriendelijke groeten van de koeien die ernaast staan in de stal. Heerlijk toch.

Van mijn moeder had ik de week ervoor een mooie bos bloemen uit de tuin gekregen. Een aantal bloemen hingen er inmiddels slap bij, dus die haalde ik eruit. Ik stopte er wat nieuwe bloemen tussen en zo had ik weer een nieuw boeket. Zie je wel moeders, dat ik naar je luister. 😇

En dan het schilderen van de deur en het kozijn. Daar leek werkelijk geen einde aan te komen. Inmiddels is het gelukkig klaar. De deur en het kozijn moesten helemaal worden afgekrabd. Er zaten drie lagen verf op. Daarna moest alles twee keer in de grondverf, tussendoor schuren en vervolgens nog twee keer aflakken, natuurlijk ook weer met schuren ertussen. Gruwel!

Je snapt dat ik daar wel een tijdje zoet mee ben geweest.

Ik heb me dan ook voorgenomen dat alle andere deuren in huis gewoon worden vervangen zodra ze geschilderd moeten worden. Financieel misschien niet de verstandigste keuze, maar voor mijn humeur zeker wel.

Gelukkig hadden we ook nog genoeg tijd om lekker te zwemmen. Wat hebben we tot nu toe een fantastische zomer. Op zulke dagen ben ik extra blij met het zwembad.

’s Avonds is er altijd wel tijd voor een borreltje op het gras. Een lekker wijntje erbij en wat lezen in Wonen Landelijke stijl of Buitenwonen. Even rustig zitten en doen alsof de vier wasmanden binnen niet bestaan.

Johan maakte ook een keer een heerlijke maaltijd: brood met een gebakken eitje en een kroket. Heerlijk!

Ik vind dat dus echt fantastisch lekker. Ik kan dat zelfs elke dag eten. Voor iemand die de hele dag met recepten bezig is, ben ik eigenlijk bijzonder makkelijk tevreden te stellen.

De hangmat werd ook weer opgehangen. Heerlijk om daar na het eten even in uit te buiken. Het ultieme zomergevoel!

Johan maakte later in de week ook nog een broodje kipburger teriyaki. Dit recept. Die wil je maken. Verrukkelijk!

En natuurlijk was er ook nog de was.

Vier wasmanden vol schone was die opgevouwen en opgeruimd moesten worden. We zijn hier met drie mensen, maar aan de hoeveelheid was zou je denken dat ik een klein vakantiepark run.

Vast herkenbaar. Ik zal toch niet de enige zijn bij wie de was zich sneller vermenigvuldigt dan je hem kunt wegwerken.

Dit was onze week weer. Ik hoop dat je het leuk vond om mee te kijken. Geniet lekker van het mooie weer en tot volgende week.

Ciao!

Een kijkje in de keuken